Skip to content Skip to footer

யவனிகா ஸ்ரீராம்

யவனிகா கவிதைகள்

சிள்வண்டுகள் இரவின் காலிக்கோப்பையை குளிர் நிரப்பும் நேரம் அனைத்தும் மிகத்தொலைவில் விலகி இருக்கின்றன அதிகம் நோயுற்றுவிட்டதாய் பூமி அலுத்துக்கொள்கிறது அனைந்த நட்சத்திரங்கள் நங்கூரமிட்ட படகு மற்றும் உன் சோபிதம் நிரம்பிய கண்கள் சம்மதத்தின் துயரமானது பூமியின் நாட்பட்ட கடமைகளைக் கொண்டிருக்கும் போது வானில் விசிறி எறிந்தேன் ஒரு பிடிபட்டபறவையைப் போன்ற என் காதலை தப்பிச்செல்லும் உன் குதூகலம் அல்லது ஒரு கூர்நகக்கீறல் உன்பாதங்களைக் குறுக்கும் வழிநடையில் அல்லது மீன்களுக்கான கனவில் பூனைகள் சோம்பலிடும்…

மேலும் வாசிக்க

Sign Up to Our Newsletter

Be the first to know the latest updates

[yikes-mailchimp form="1"]